Interview met straatevangelist Herman Volkers

¨Eigenlijk is evangelisatie op straat vrij simpel. Je staat ergens – biddend – en stapt op iemand af: ¨Dag meneer/mevrouw, mag ik u wat vragen?¨¨

Herman Volkers

Wil je in het kort iets over jezelf vertellen?

Ik ben Herman Volkers, 78 jaar, en woon in Zwolle.

Je evangeliseert op straat, kun je vertellen hoe dit in zijn werk gaat?

Eigenlijk is evangelisatie op straat vrij simpel. Je staat ergens – biddend – en stapt op iemand af: ¨Dag meneer/mevrouw, mag ik u wat vragen?¨

Als dat dus ja is en iemand blijft staan, vraag je ze – en dat kan op verschillende manieren – ¨Heeft u iets met het evangelie van Jezus Christus?¨

Ik huldig zelf het standpunt. Op straat heb je maar één kans en daarom recht voor zijn raap, zodat de mensen ook direct weten waar het over gaat.

Op straat heb je maar één kans en daarom recht voor zijn raap, zodat de mensen ook direct weten waar het over gaat.

Als er geen afwijzing komt, kan er een gesprek plaatsvinden. Ook het luisteren naar de mensen is belangrijk.

Hoe reageren mensen in het algemeen op zo´n vraag? Kun je voorbeelden van reacties geven?

Ook dat is heel verschillend. Maar de meesten kijken wel stomverbaasd, geschokt, spottend, of ronduit minachtend (je bent per slot toch iemand van de 21e eeuw).

Je krijgt gelukkig als het ware een schild om je heen. Bedekking is misschien een beter woord. In Jeremia of Ezechiël wordt er over een diamanten voorhoofd gesproken.

Je vraagt nogal wat: ¨Gelooft u in God?¨

Antwoord ¨nee¨.

Vraag: ¨Waarom niet?¨ Etc., etc.

Hoe kom je er zo bij om op straat te evangeliseren?

Herman Volkers in gesprek - straatevangelisatie

Jaren geleden bad ik ¨Heer ik werk altijd ten behoeve van uw kinderen (pastoraal), maar ik zou niet meer weten hoe ik moet spreken met ongelovigen.¨ Ik denk dat ik één maand later een profetie ontving dat ik met jongere mensen zou gaan werken.

En nog wat later ging ik in op een oproep van straatevangelisten die er wat ouderen bij wilden hebben. Dit deed ik argeloos, want die profetie was allang uit mijn gedachten. Ik dacht bij de profetie namelijk aan jonge tieners. Ik had toen zoiets van: ¨Ja, ja, dat lijkt me niks.

Maar goed, toen ik dus op straat stond en om me heen keek, dacht ik: ¨Nee maar, die profetie, deze mensen zijn 50 jaar jonger dan ik, als dat geen jongeren zijn!¨

Nee maar, die profetie, deze mensen zijn 50 jaar jonger dan ik, als dat geen jongeren zijn!

Hoe lang evangeliseer je al op straat?

Kleine 5 jaar schat ik zo. Precies weet ik het niet. Ik heb het niet genoteerd.

Wat zijn de mooie momenten die je meemaakt tijdens het evangeliseren op straat?

Het mooiste moment, wat ik me kan indenken is wanneer mensen stante pede tot bekering komen. En zo nu en dan gebeurd dat.

Wauw, kun je daar iets over vertellen?

Zo nu en dan stuurt de Heer kennelijk iemand waar Hij al mee bezig is. Dan confronteren we iemand daarmee: ¨Is het niet frappant dat u op straat aangehouden wordt in deze situatie, alsof God wil zeggen ………..¨

¨Mag ik een zegen over u uitspreken?¨

Als dat mag, dan goed opletten, want de Heilige Geest werkt dan op dat moment. Plotseling weet je dan dat de vrucht rijp is.

Eén van die mensen, die ineens tot bekering kwam, gaf zijn leven aan Jezus en vertelde daarna dat hij net van te voren contact had gekregen met een groep in …………. (plaatsnaam weggelaten op privéredenen).

¨Dat is heel mooi¨, zei ik, ¨vertel in die groep dat je je leven aan Jezus hebt gegeven.¨

Bemoediging

Dit is voor ons meteen een bemoediging omdat nazorg de zwakste schakel is in evangelisatie. Mensen komen van ver en je kunt ze niet begeleiden. Contact is niet of bijna niet mogelijk. Dan is het heel goed te weten dat zo iemand goed opgevangen wordt en een kans krijgt gediscipeld te worden.

God laat zich kennen

Wat ik ook heel mooi vind is als God zichzelf laat kennen.

Ik herinner me een jonge man die voortdurend te kennen gaf, dat hij absoluut niet in het bestaan van God geloofde. Ik daagde hem uit het Hemzelf te vragen. We gaven hem een kaartje mee waarop een leuke tekst van Gods liefde stond met een e-mailadres en de naam van een website.

Hij mailde ons later terug, dat hij op die website een voorbeeldgebed vond. Hij schakelde het geluid van de tv uit en is het gebed toen gaan bidden.

Hij schreef: ¨Na het gebed opende ik mijn ogen weer en toen zag ik op de tv iets van een ondertiteling die luidde: ¨En ik heb altijd van je gehouden¨.¨

Dit zijn leuke dingen om mee te maken. Verder maak ik zo nu en dan een genezing mee.

Kun je iets over een genezing vertellen?

Herman Volkers in gesprek - close-up - straatevangelisatie

Ja, enige tijd geleden kwam een vrouw op ons af en zei dat we een half jaar daarvoor met haar gebeden hadden.

Tijdens het gesprek toen zag ik gips onder haar mouw vandaan komen. Ik vroeg haar ernaar en ze zei dat ze na een ongeval een lelijke gecompliceerde gebroken arm had. Er was ook nog iets uit.

De medici wist eigenlijk niet wat ze er mee aan moesten. Ik heb toen gevraagd of we ervoor mochten bidden. ¨Geen tijd¨, zei ze.

Ik zei haar dat ons gebed er één is van maar 10 seconden. En dat wij het niet zijn die geneest, maar God.

We hebben met haar gebeden en weg was ze. Ze was een heel druk vrouwtje.

Nu kwam ze dus vertellen dat ze kort daarna weer voor controle naar de dokter moest. Die had opnieuw foto’s gemaakt en vroeg toen stomverbaasd wat er gebeurd was. Want de arm was niet alleen genezen, maar ook hetgeen wat ontbrak, was weer aanwezig!

Dat zijn van die hoogtepuntjes die de Heer zo nu en dan geeft. Die genezing is gebleven. En, oh ja, we zien haar vaak in de stad en dan zwaait ze met een stralende lach met die arm.  Ze verteld dan aan een ieder die het maar horen wil ¨Jezus heeft me genezen¨.

Alle eer aan Jezus alleen.

Hoe lang duurt een gesprekje op straat meestal?

5 tot 10 minuten. Maar als het aanslaat kan het ook uitlopen van een half uur tot een klein uur.

Wat zijn de moeilijke momenten die je meemaakt?

Het moeilijkste een paar uur op straat te staan en geen enkel gesprek te krijgen, maar alleen maar afwijzing.

De Heer bemoedigd ons dan wel weer door dat er altijd wel kinderen van God voorbij komen. Maar je hebt dan wel een beetje de idee dat het doel wordt gemist.

Hoe ga je met die momenten om als niemand een gesprek wil?

De beste manier is om het bij de Heer neer te leggen en te beseffen dat het niet jouw werk is maar het Zijne.

Het helpt ook om inzicht te krijgen in de situatie, bijvoorbeeld met betrekking tot geestelijke strijd. We maken het wel eens mee dat, wanneer we iemand willen aanspreken voor een praatje, iemand zich plotseling afwendt, en als het ware een weg langs je heen zoekt zodat we geen contact kunnen maken.

Je ziet gewoon dat die mensen het van zichzelf helemaal niet bewust zijn, maar de geest die in hen is, heeft ons in het snotje.

Je ziet gewoon dat die mensen het van zichzelf helemaal niet bewust zijn, maar de geest die in hen is, heeft ons in het snotje.

Daarbij is het zaak om in de blijdschap te blijven, zingen in de Geest helpt daar enorm bij.

Krijg je weleens met agressie te maken?

Een enkele keer. Maar de Heer beschermt ons. Dat ervaren we telkens weer.

Komen mensen later nog wel een specifiek naar je terug om meer over God te weten te komen?

Ze komen niet bij mij terug. Dit omdat, zoals ik hierboven al zei, de mensen van ver komen. Maar er wordt nog lange tijd voor hen gebeden.

In feite mogen we het zo zien dat we in de allereerste plaats niets anders doen dan zaaien. Zo nu en dan mogen we ook oogsten. Maar dat is geen schering en inslag.

Als je zaait doe je dat met gulle hand en kijk je eigenlijk niet waar het terecht komt.

Als je zaait doe je dat met gulle hand en kijk je eigenlijk niet waar het terecht komt.

Denk aan de gelijkenis van de zaaier. Het ene zaad komt op de weg terecht in de struiken, etc., etc. Bij nauwkeurige lezing komt er eigenlijk maar een kwart terecht in goede aarde.

Heb je tot slot nog tips voor mensen die erover nadenken om op straat te gaan evangeliseren?

Ja, dat heb ik. Ik raad je aan om je bij een team te voegen. Loop een aantal keer mee. Dan proef je hoe het gaat en blijf je enthousiast. Ook leer je dan hoe het evangeliseren op straat in zijn werk gaat.

Je zult merken dat wanneer je een aantal keer mee hebt geëvangeliseerd, en zelf het initiatief neemt, dat de Heer je een eigen stijl van werken geeft. Niemand is hetzelfde. We zijn uniek door onze Heer geschapen en een ieder doet wat de Geest hem in zijn hart ingeeft.

We zijn uniek door onze Heer geschapen en een ieder doet wat de Geest hem in zijn hart ingeeft.

Als je het echt verkeerd doet, wordt je heus wel gecorrigeerd door je goedwillende broers en zussen.

Onderneem dus iets. Neem stappen. Want er zijn weinig arbeiders en wie weet wat de Heer door jou heen wil doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *