Abdij Tongerlo: op zoek naar rust en God

Abdij Tongerlo is een klooster waar je kunt overnachten in het gastenverblijf. Ik ben er een weekend met een vriend geweest: op zoek naar rust en God in Abdij Tongerlo.

Vrijdag 07-04-2017

Ik ga vandaag naar Abdij Tongerlo toe. Daar heb ik heel erg veel zin in. Ik ga met Arie, een goede vriend van mij. Ik kreeg het van hem aangeboden.

Abdij Tongerlo - tassen gepakt

De laatste tijd hoor ik vaker over mensen die naar het klooster gaan. De rust spreekt mij wel aan. Ook het zoeken naar God. Natuurlijk kun je dat thuis ook wel doen, maar als je naar een klooster gaat heb ik het idee dat je toch wat meer gericht bent op God. Een klooster is er speciaal voor gemaakt om het zomaar te zeggen.

Wat kan ik daar verwachten? Dat is lastig om te zeggen.

Ik hoop op een hele bijzondere ervaring met God. Ik weet natuurlijk niet of ik die zal krijgen, maar het lijkt mij wel heel erg gaaf. Wat voor ervaring zal dat dan zijn? Lastig. Weet ik zo niet.

Aankomst

Ik zit nu in Abdij Tongerlo. Wel bijzonder. Zonder vrouw en kinderen op pad. Een weekend bijtanken. Een weekend op zoek naar God.

Abdij Tongerlo - klooster - kerk en gebouwen

We kwamen zo rond 18:15 uur aan. Later dan we gepland hadden. De tom-tom kende een nieuwe weg nog niet. Gelukkig had Arie een kaart in de auto en vonden we de weg alsnog

Ontvangst

We werden ontvangen daar pater Pablo. We werden naar de eetzaal geleidt en konden daar onze spullen voorlopig stallen. We konden meteen aanschuiven.

Er waren al 2 gasten aanwezig. Een man en een vrouw. Ze hoorden niet bij elkaar. De man was op doorreis. Hij deed een pelgrimtocht naar Spanje toe. Hij was net met pensioen en dit was de ideale gelegenheid nu hij het nog kon.

De vrouw bleef een paar dagen en was hier voor de rust.

Zelf afruimen

Na het eten en het afruimen (ja, zelf afruimen, het is geen hotel :-)) gingen Arie en ik ieder naar onze eigen slaapkamer. Pater Pablo bracht ons ernaar toe.

De kamer

Abdij Tongerlo - klooster - gastenverblijf

Ik vond de kamer sfeervol ingericht. Er stond een bed, een bureau, een kast en een stoel. Er zijn mensen die dit sober zouden noemen. Ik noem het gemoedelijk.

´s Avonds een biertje gedronken. Echte abdijbier uit Abdij Tongerlo. Het werd er vroeger gebrouwen. Nu niet meer. Normaal gesproken ben ik niet echt een bierdrinker, maar ik kan natuurlijk niet uit abdij Tongerlo vertrekken zonder de abdijbier geproefd te hebben. Ik vond het nog lekker ook nog.

Abdij Tongerlo - klooster - Tongerlo bier

Ik begin te wennen. De sfeer, de rust, en er even gezellig uit. Het doet me goed.

Zaterdag 08-04-2017

Vanochtend was ik al vroeg wakker. Zo´n uur of 5 schat ik. De ochtenddienst begint om 06:45 uur, dus ik was in ieder geval op tijd.

Stipt om 06:45 uur begint de dienst in de kerk op het terrein. Op een monnik na ben ik de eerste.

Ik ga op de eerste rij zitten. De monnik die in het achterste gedeelte van de kerk zit, de plek gereserveerd voor monniken, wenkt dat ik naar hem toe zou komen.

Ik ben benieuwd wat er is.

Abdij Tongerlo - klooster - kerk van binnen

Ik mag plaats nemen bij de monniken. Ik ga wat aan de rand zitten. Jaap, zo blijkt de wandelaar van gisteren te heten, gaat bij me zitten.

De monniken komen binnen. De dienst begint. Eén monnik zingt iets en de andere monniken die zingen daarna een stukje. Het is een Psalm.

Ik heb zelf ook een boekje gekregen en kon zelf ook meelezen en zingen als ik dat wil.

Na wat liederen gezongen te hebben wordt er een stuk voorgelezen uit de Bijbel, uit het Bijbelboek Hebreeën. Daarna zingen de monniken weer aan aantal Psalmen. Het is erg mooi om te horen.

Doordat de Psalmen in korte stukjes waren geknipt, doordat er telkens één zin wordt gezongen door de ene monnik, en de volgende zin door de andere monnik, komt de tekst van de Psalmen goed bij mij binnen.

De dienst duurt een uur. Precies een uur: 06:45 tot 07:45 uur. Om 07:50 uur staat het ontbijt klaar.

Aan de ontbijttafel

Aan de ontbijttafel ontmoet ik weer de mensen die er gisteren waren + 2 nieuwe mensen.

Jaap, de wandelaar, vertelt me meer over zijn wandeltocht van Den Bosch naar Santiago di Compostella in Spanje. De tocht duurt 100 dagen. Ik vind het een bijzonder verhaal. Avontuurlijk. De avonturen van Jaap zijn te volgen op: pelgrimjaap.wordpress.com.

De twee nieuwe mensen zijn op visite bij familie. De man van het stel heeft een broer hier in Abdij Tongerlo. Zijn broer zit al sinds zijn 18e in Abdij Tongerlo. Hij is inmiddels de 75 al gepasseerd.

Ze vertellen over wat voor invloed het had in het gezin toen zijn broer het klooster in ging.

Bijzonder om dat verhaal te horen.

Na het ontbijt ben ik een eind gaan wandelen. De omgeving is hier echt prachtig. Het is hier erg groen.

Ook ben ik in de kloostertuin geweest. Toen besefte ik mij nog eens hoe groot het hele complex is.

Middagviering

Om 11:30 uur was er weer een kerkdienst. Er waren nu veel bezoekers. Ik ging op de eerste rij zitten zodat ik alles goed kon zien.

Achteraf misschien niet zo handig. Tijdens de hele dienst waren er verschillende momenten van staan en dan weer zitten. Ik ben niet bekend met de gebruiken dus het was goed opletten op wat de andere mensen achter mij deden.

Middagmaal

Om 12:15 uur begon het middageten. Dat was een warme maaltijd. We aten kip, met aardappelen, en boontjes (volgens mij). Dit alles met een heerlijk sausje. Oh ja, en vooraf nog soep van erwten en venkel. Heerlijk.

Abdij Tongerlo - klooster - gezellig eten met gasten en pater Ivo

Pater Ivo, een spraakzame, gezellige monnik, vertelde honderduit over van alles en nog wat.

Arie was nieuwsgierig naar zijn roeping en daar vertelde hij boeiend over. Over hoe hij eerst veearts wilde worden en later het klooster in wilde op zijn 18e (nee, Ivo is niet de broer van de visite van vanochtend :-)).

Iconen schilderen

Na het middagmaal gingen we kijken hoe een aantal gasten aan de tafel bij het middageten iconen gingen schilderen. Al 25 jaar lang kwamen ze elke maand een dag bij Abdij Tongerlo om te schilderen.

De man van het gezelschap vertelde uitvoerig en gepassioneerd over hoe het proces van iconen schilderen in zijn werk gaat.

Abdij Tongerlo - klooster - iconen schilderen

Elk icoon-ontwerp moet officieel vastgesteld worden door de katholieke kerk, anders is het geen echt icoon.

De bestaande iconen schilderen ze dan na.

En ook al bestond het gezelschap niet uit monniken, het schilderen van iconen is wel monnikenwerk.

Alleen al het plankje wat beschilderd wordt is heel erg veel werk. Het wordt wel zo´n 15 keer overgeschilderd voordat de iconen erop kunnen worden geschilderd. Maar voor het schilderen van de iconen moet het ook nog een aantal keer geschuurd worden. Steeds met een ander soort schuurpapier.

Kussende Russische vrouwen

De man vertelde mij dat er eens ergens een icoon van hem hing. Er was daar een Russische vrouw gekomen die de icoon wilde zoenen. Dat schijnt in Rusland een gewoonte te zijn.

Hij was blij dat zijn icoon hoog genoeg hing zodat de vrouw er niet bij kon.

¨Je moet er toch niet aan denken¨, zei hij, ¨dat je de rode lippenstift op je icoon krijgt. Dan is hij helemaal verpest¨.

Replica Het laatste avondmaal van Leonardo da Vinci

In Abdij Tongerlo, of beter gezegd: in een museum op het kloosterterrein hangt een echte replica van het schilderij ¨Het laatste avondmaal¨ van Leonardo da Vinci.

Abdij Tongerlo - klooster - Het laatste avondmaal Tongerlo - Leonardo da Vinci

Toen ik dat eerst hoorde snapte ik niet waarom pater Ivo daar zo enthousiast over was. Ik bedoel: een kopie van ¨Het laatste avondmaal¨ is vast erg mooi, maar het is maar een kopie.

Een replica is geen kopie

Tijdens de uitleg in het museum vertelde pater Ivo dat Leonardo da Vinci eerst ¨Het laatste avondmaal¨ ergens op een muur in één of ander klooster had geschilderd.

Later werd hem gevraagd of hij hetzelfde schilderij op doek wilde schilderen. Het schijnt dat Leonardo da Vinci zijn leerlingen de opdracht heeft gegeven om het schilderij na te schilderen en dat hij zelf Jezus en Johannes heeft geschilderd.

Een replica is iets anders dan een kopie. Een replica is door de kunstenaar of zijn leerlingen in het atelier van de kunstenaar geschilderd. Een kopie kan bijvoorbeeld ook 300 jaar later door iemand anders zijn geschilderd.

Nu snap ik waarom pater Ivo zo enthousiast was. Hij kan je nog veel meer over ¨Het laatste avondmaal¨ vertellen en je een uur geboeid laten luisteren. Maar daarvoor moet je zelf maar een keer langskomen.

Onbenullig veel ijs

Na een wandeling alleen kwam ik Arie tegen vlak bij een ijskraam. Volgens een gast bij abdij Tongerlo schijnen ze daar het beste ijs van België te hebben. Dat kun je toch niet laten schieten.

Abdij Tongerlo - klooster - Belgisch ijs

Niet alleen was het ijs erg lekker. Het was ook onbenullig veel. Precies zoals ik het wil hebben. Bolletjes ijs bijna net zo groot als tennisballen. Uit noodzaak maar in een bakje laten doen omdat ik bang was dat het ijshoorntje het niet zou houden.

Je bent natuurlijk nieuwsgierig naar de prijs. Nee, niet duur. Een bol kostte 1,50 euro. Slagroom 0,75 cent.

Aanvallen dus.

Zondag 09-04-2017

Ik sla een stukje over. Het is nu Palmzondag. In het klooster vieren ze Palmzondag en Passiezondag samen.

Om 07:00 uur was er weer een ochtenddienst. Een kwartier later omdat het zondag is.

Processie en middagviering

Om 10:30 uur was er een processie. Een grote groep mensen wachten bij de ingang van het abdijmuseum. We kregen een buxustakje wat als palmtak moest dienen. In het museum was een korte dienst.

Na de dienst gingen we in een stoet naar de abdijkerk toe. Dit vond ik wel bijzonder om te zien. Door de ¨palmtakjes¨ en de stoet mensen word ik wel meer stilgezet bij de intocht van Jezus in Jeruzalem. Het wordt op deze manier tastbaarder voor mij.

Abdij Tongerlo - klooster - processie

In de abdijkerk was er weer een kerkdienst + eucharistieviering (avondmaal zonder wijn).

Middagmaal

Om 12:30 uur was het middagmaal. Er waren weer 2 nieuwe gasten. Pator Ivo zat weer op de praatstoel en het was weer genieten van zijn gezelligheid.

Wat ik zo leuk vond om te zien was dat hij bier dronk. Ergens dacht ik dat paters geen bier mochten drinken. Mooi om te zien dat ze een geestelijk leven combineren met een menselijk leven. Dat ze ook mogen genieten van de goede dingen die God geeft.

Inpakken

En nu is het dan alweer zover. Na afscheidt genomen te hebben van pater Ivo en Pablo en enkele gasten, is het weer tijd om naar huis te gaan.

Blij, maar een beetje verdrietig dat dit bijzondere weekend erop zit.

Het was mooi om een kijkje bij Abdij Tongerlo te nemen. Kijken hoe het eraan toe gaat.

De gesprekken met de gasten van het gastenverblijf blijven mij bij. Net als de gastvrije monniken. Ik heb de rust mogen ervaren die ik zocht en ga blij en voldaan naar huis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *